Niet ver van de Ecolodge, langs de weg naar wadi Feran via wadi Sahab, zijn ruïnes te vinden van een Nabateer dorp, van de 3e-4e eeuw. Er zijn ongeveer 10 huizen, voorraadkamers en graven. De deuropeningen van de huizen zijn laag, deels om een maximale isolatie te bieden tegen de hitte en de kou.
|
Over de Nabateers
(uit ARAMCO World)
De Nabateers of "Nabatu", een pre-islamitisch arabisch volk, maakte hun eerste indruk op de oude wereld als Rode Zee overvallers. Maar nadat ze te vaak werden verslagen, werden ze nomaden die hun schapen en geiten hoeden langs de westelijke kust van de het Arabisch Schiereiland, steeds verder naar het noorden trekkend naar minder bevolkte gebieden. Langzaam dit gebied binnentrekkend - het huidige Jordanie - vonden de Nabatu stammen een door bergen omsloten gebied dat bescherming, begrazingsgebieden en toegang tot de hoofd handelsroutes van het oude Midden Oosten bood - een belangrijke factor aangezien de Nabatu die de zuidelijke grenzen van deze routes hadden doortrokken het belang aanvoelde om hier controle over te hebben. Het gebied waar ze neerstreken, gekenmerkt door een enorme berg in een rotsachtige vallei, was bekend bij de Edomiten als Sela (=rots) maar de Nabatu hernoemde het tot Rekumu. Tegenwoordig heet het Petra.
Van dit vreemd verstedelijkt centrum in verlaten gebieden, groeide een begrazings cultuur tot het middelpunt van civilisatie. De invloeden van Petra waaierden zich uit tot 1000-en plaatsen verspreid van Madain Salih, 700 km van Jeddah (Saudi Arabie) tot de noordelijke punt van de Dode Zee en handelaren en agenten waren te vinden in de Arabische Golf, Egypte en zelfs in Griekenland en Rome.
Profiterend van de dagen dat ze als nomaden rondtrokken, controleerden de Nabateers de internationale handel door hun waren te vervoeren met hun eigen karavanen, langs hun eigen goed bewaakte routes, gebruik makend van hun eigen rustplaatsen en opslagplaatsen en hun eigen belastingen verzamelend. Zeldzaam en wellicht nooit eerder had een enkele koninkrijk in het Midden Oosten de handel op zo'n winstgevende wijze gedomineerd.
Het was niet vreemd natuurlijk dat het verafgelegen Rome en andere buurlanden zoals Palastina geregeerd door Herodus afgunstig werden van de controle die de Nabateers hadden op de noord-zuid en de oost-west handelsroutes, noch dat de Nabateers verbazingwekende politieke vaardigheden en een zakelijk scherpzinnigheid ontwikkelden. Terwijl elk ander locaal koninkrijk in het Midden Oosten werd geabsorbeerd door Rome, overleefde slechts het Nabateer koninkrijk.
Het machtige Rome was natuurlijk niet voor lange tijd verijdeld, uiteindelijk sloeg Rome terug op hun handel,de levensaders van het koninkrijk, door handelsroutes in het zuiden te doen afwijken naar Alexandrie en in het noorden naar Palmyra. Langzaam maar zeker nam de macht van de Nabateers af.
Maar hun verhaal eindigt niet daar. De scherpzinnigheid van de Nabateers, die hun tot zulke hoogten had gebracht, doofde niet alleen door invasies van buitenaf. Bij recente opgravingen in Petra blijkt dat de economische welvaart van de nabateers niet afnam na 106 AD. Nieuwe gebouwen werden zelfs gebouwd, ooit toegeschreven aan de romeinen maar in feite opvallend gelijk aan de klassieke Nabateer decor stijl. En tot aan de 4e eeuw kwamen de oude handelsroutes over de Sinai en de Rode Zee nog samen in Tell el Shuqafiya, het noordwestelijk delta gebied van Egypte voordat het verder ging naar de romeinse overgangscentrum in Alexandrie.
|
