Qal'at el Gundi  

Saladin was de zoon van een koerdische officier van hoge rang in het leger van Nur el Din. Hij was in Tikrit, Iraq, geboren in 1138 en werd Yusuf ibn Ayyub genaamd. Later nam hij de naam aan van Salah el Din (hersteller van het geloof) welk later werd verwesterd tot Saladin.
In 1168 nam Saladin deel in een expeditie naar Egypte, onder leiding van zijn oom, om een Frankische overname te weren. Ze trokken Cairo binnen als bevrijders. Saladin's oom stierf 2 maanden later en in 1169, werd Saladin, 31 jaar oud, benoemd tot Sultan van Egypte. In 1171 richtte hij zijn eigen dynastie op, met de lange taak om het Islam bij elkaar te brengen. In de volgende 18 jaar bracht Saladin alle landen tussen de Tigris en de Nijl samen onder zijn heerschappij.
Saladin veroverde Jerusalem op 2 oktober 1187, 90 jaar nadat de eerste kruisvaarders de heilige stad veroverden. Verontwaardiging in Europa bracht de 3e Kruistocht teweeg onder leiding van Richard Leeuwenhart. Een vredesverdrag werd gesloten tussen Saladin en Richard na 5 jaar van strijd. De Moslims konden Jerusalem behouden.
Saladin stierf in Damascus, 55 jaar oud, een held en een mythe.
Hoewel Saladin de rijkdom van Egypte en Syrie tot zijn beschikking had, gaf hij al zijn rijkdom aan anderen en was macht niet aantrekkelijk voor hem. Hij hield niet van onnodig bloedverlies hoewel hij onbuigzaam en wreed kon zijn. Hij gaf de voorkeur aan onderhandelen en diplomatie boven vechten. Behalve dat hij een centraal punt voor de Islam verstrekte hielp hij de mensen ook in een meer fundamentele wijze. Hij moedigde het oprichten van scholen en instituten aan en richtte gerechtsgebouwen op.