Pelusium

Pelusium, ook wel Tel el Farama genoemd, was ooit een ommuurde stad. Tijdens het beheer van de Farao's heette het Peremun (=dat welk Amun heeft geschapen). De stad was gelegen dicht bij de voormalige meest oostelijke tak van de Nijl Delta, de Pelusische tak, die al in de 7e eeuw vChr toegang gaf naar Egypte. Het was een belangrijk centrum tot aan de 2e eeuw vChr.

Het herwon zijn belang tussen de 1e en 3e eeuw toen het een belangrijk cultureel centrum werd. In de 4e eeuw werd de stad een bisdom en de hoofdstad van een nieuwe provincie waardoor ook de route van pelgrims van het Heilige Land naar de Moses Berg liep. Pelusium was gedurende het bewind van Keizer Justinian in de 6e eeuw (hij heeft ook het klooster van St. Katherine laten bouwen) nog steeds een belangrijke haven. Zand verstikte niet lang daarna de Pelusische tak en de stad verdween langzaam in vergetelheid.

Opgravingen langs de route van Horus hebben vele forten en vestigingen blootgelegd. 3 vestingen zijn recentelijk opgegraven (2004) langs de oude Horus militaire route bij Qantara Sharq (net ten westen van Pelusium). Het terrein van de opgraving nu bekend als Tel Habwa, ligt 30 km ten oosten van het Suez Kanaal. In vroegere tijden was het bekend als de stad Tharo. De aanwezigheid van 3 forten of vestingen, elk gebouwd op de overblijfselen van de ander, benadrukt het belang van Tharo als de Oostelijke toegang tot de Nijl vallei.

De oude route van Horus en zijn versterkingen zijn gegraveerd op de muren van de Al Karnak Tempel in Luxor, de reis van Koning Seti I beschrijvend die volgde op een militaire missie om de oostelijke grenzen van Egypte te beschermen. De inscripties doen speciale kenmerken van de route uit de doeken zoals de 11 vestingen en de afstand tussen Qantara Sharq en Rafah.

Twee van de blootgelegde vestingen van Tharo zijn terug te leiden tot de tijd van de Farao's terwijl de laatste van het Perzisch tijdperk is. De eerste vesting is van de tijd van Hyksos (1603 - 1567 vChr). Binnen de muren van de vesting zijn huizen, opslagplaatsen, fornuizen, menselijke restanten, aardewerk van Cyprus en aardewerk van de tijd van Hyksos gevonden. De 2e vesting is uit de tijd van het Nieuwe Koninkrijk van de 18e en 19e Dynastie. De vesting was gebouwd op de overblijfselen van de Hyksos vesting die ten val kwam na de oorlog met Ahmos. De 3e vesting uit de Perzische tijdperk (341 -332) bleek geen torens te hebben. Aardewerk segmenten uit de Perzische Tijd zijn tijdens opgravingen gevonden.